Powitanie

- Dzieńdoberek – wypalił od drzwi komisarz Foma wracając do biura po dwutygodniowej nieobecności. Dobry humor i lekka opalenizna wskazywały na udane szkolenie pod palmami.

- Dzień dobry – odpowiedziała styczniowym chłodem pani Ala. – Czekamy już od tygodnia. Jakaś nowa Odyseja dla potomnych się zdarzyła?

- Od razu odyseja – oburzył się Foma. – Fakt, hotel nazywał się Kalypso, ale poza tym wszelkie podobieństwa do osób, miejsc i zdarzeń są całkowicie przypadkowe i niezamierzone. Byłem tydzień w Ostrawie. Bardzo ciekawa sprawa – komisarz zapalił się na samo wspomnienie. – Ktoś podmienił partie grane na basie w kapeli góralskiej. Zamiast mocnego przykopu dźwięki takie przelotne, pobieżne, przejściowe… Ale złapaliśmy gagatka. A co tu się działo?

- Wpłynęło zawiadomienie od zeena, że ktoś ukradł mu pomysł na wierszyk – pani Ala aż wzdrygnęła się z oburzenia.

- A ten zeen to jakiś znany poeta? – zainteresował się komisarz.

- W pewnych kręgach wręcz kultowy. Ja go uwielbiam, zbieram wszystko co napisze.

- Hm, powiem Podhalańskiemu, żeby trochę powęszył. Coś jeszcze?

- Takie tam błahostki – ton Pani Ali pozwalał przypuszczać, że nic nie mogło być ważniejsze od tej nieznanej komisarzowi poezji.

- To dobrze, bo jadę na parę dni do Zurychu. – Foma zbył zawistne spojrzenie. – Nagroda za ostatnie wyniki. Jest okazja do poznania tamtejszych metod, jakieś seminarium czy dwa… Jak wrócę, zajmiemy się reorganizacją Biura. Możesz znaleźć Podhalańskiego?

Pani Ala kiwnęła głową. Sama marzyła o wyjeździe w Alpy. Śnieg, mróz, to był jej żywioł.

Komisarz rozsiadł się za biurkiem. Popatrzył pańskim okiem na stojące w gabinecie sprzęty. To było jego, do używania ku chwale Ojczyzny.